گفتمان تفرقه چیست؟

• امروز گفتمان "وحدت ملی" همچون هشدارهای گذشته آیت الله هاشمی درباره اهداف انحرافی " گفتمان تفرقه " نه انکار اشخاص بلکه انذار اهداف پشت پرده است . انذار اهداف پشت پرده ای که روز بروز بیش از پیش از پرده برون می افتد . اهداف پشت پرده ای که امروز دیگر همه بخوبی فهمیده اند که هدف اصلی آن شخص هاشمی نیست
• دولت وحدت ملی در کنار ضد انقلاب قرار گرفتن نیست ؛ دولت وحدت ملی در کنار هم قرار گرفتن دوباره دلسوزان نظام است . دولت وحدت ملی پایان روزگار انگ زنی های بی پایان گفتمان تفرقه است

 احمدی نژاد قطعا در دولت وحدت ملی جایی ندارد . احمدی نژاد با سلیقه و سبک مدیریتی که دارد وحدت شکن است و به هیچ وجه وحدت آفرین نیست چرا که هرچه موضعگیری افراد به دور از افراط در تصمیم گیری و تصمیم سازی باشد به دولت وحدت ملی نزدیک تر می شود و او در طول این 7 سال نشان داده که کاملا از این مسیر دور است

حجت الاسلام والمسلمین علی عسگری *  - روشنگری درباره گفتمان تفرقه لازمه شناخت تفکر وحدت ملی است . امروز منشاء گفتمان تفرقه در کشور برای هر دیده منصف و بدور از تجاهل و غرضی روشن است چرا که همانطور که آیت الله هاشمی سالها قبل و به کرات هشدار داده بودند هدف تخریب های این گفتمان شخص ایشان نبوده و نیست ، امروز شاهدیم که طیف کاملا وسیعی از ارکان نظام از مجمع وقوه قضائیه گرفته تا مجلس و شورای نگهبان از تخریب های برنامه ریزی شده گفتمان تفرقه در امان نمانده اند.گفتمانی که حیات خود را در داغ بودن تنور تفرقه در کشور می بیند قطعا تاب "وحدت ملی" نیاورده و بر آن نیز " اختلافی " دیگر خواهد بست ! .

در گفتمان تفرقه ، مدیران کارآمد حق حضور ندارند ،  اصلاح طلب و اصولگرا هم فرقی  ندارد . خاطرم هست بعد از انتخابات 84  در دیداری که در ابتدای پیروزی احمدی نژاد با وی انجام دادم عنوان کردم قالیباف می تواند وزیر کشور یا وزیر راه دولت نهم شود اما آقای احمدی نژاد عنوان کرد من نیروی ستاره دار نمی خواهم. در ادامه به او گفتم پس شما به دنبال افرادی هستید که دنبال سر شما بدوند. یقین بدانید با تفکری که شما دارید افراد توانمند حاضر نمی شوند زیر نظرتان کار کنند. بدیهی است که وقتی دایره مدیران کشوراین چنین  تنگ و بسته شود نتیجه آن می شود که امروز بعد از گذشت 7 سال و اندی از رویایی ترین سالهای درآمدی کشور از فروش نفت ، همه حتی حامیان دیروز وی  یکصدا از سوء مدیریت کشور بگویند .

در چنین وضعیتی است که آیت الله هاشمی رفسنجانی از " وحدت ملی " می گویند . وحدت ملی برای عبور از گفتمان تفرقه . برای عبور از ناکارآمدی به کارآمدی . برای هم افزایی سرمایه های مدیریتی نظام تحت حمایت رهبر معظم انقلاب. ولی بازهم متاسفانه شاهدیم همان ها که گوش بر شنیدن هشدارهای مشفقانه سالهای گذشته آیت الله هاشمی  بر شناخت " پیگیری اهداف انحرافی در سایه مقدسات و ارزشها " بستند ، امروز نیز به " بغض هاشمی " زبان بر تخطئه " وحدت ملی " می گشایند تا دوباره بار "جریان انحرافی " بار کنند و بر هزینه های نظام بیفزایند و همانطور که در سال 88 متوجه منظور این جمله آقای احمدی نژاد که " کسی بخاطر من در زندان نیست " نشدند، امروز نیز متوجه اهداف پشت پرده "می خواهم به زندان اوین بروم" و " نمی گذارند پولی در جیب مردم بگذاریم " نشوند و فقط به تخریب آیت الله هاشمی دلخوش کنند .

دولت وحدت ملی در کنار ضد انقلاب قرار گرفتن نیست ؛ دولت وحدت ملی در کنار هم قرار گرفتن دوباره دلسوزان نظام است . دولت وحدت ملی پایان روزگار  انگ زنی های بی پایان گفتمان تفرقه است . مجموع افرادی که موضع افراطی و التهاب گری نداشته باشند و از اعتدال، عقلانیت، تدبیر، همگرایی و هم افزایی برخوردار باشند می توانند در دولت وحدت ملی سهمی از مشارکت و هم افزایی مدیریتی نظام داشته باشند.

  احمدی نژاد قطعا در دولت وحدت ملی جایی ندارد . احمدی نژاد با سلیقه و سبک مدیریتی که دارد وحدت شکن است و به هیچ وجه وحدت آفرین نیست چرا که هرچه موضعگیری افراد به دور از افراط در تصمیم گیری و تصمیم سازی باشد به دولت وحدت ملی نزدیک تر می شود و او در طول این 7 سال نشان دهنده که کاملا از این مسیر دور است .

آیت الله هاشمی در طول تاریخ انقلاب همواره  مورد تهاجم جریان افراط گرا بوده . افراطیانی نظیر اکبر گنجی که جفاکارانه علیه آقای هاشمی  نوشت و سران فرقان که او را ترور کردند و افراطیان امروز که  تشت رسوایی آنها هم از بام افتاده و در آینده ماهیت شان بیش از پیش رو خواهد شد ولی در تمام این سالها این یار دیرین انقلاب بخوبی ثابت کرده که خط قرمزی غیر از اسلام، انقلاب، مردم ، نظام  و مکتب فکری امام خمینی (ره) و رهبر معظم انقلاب نداشته و نخواهد داشت .

امروز گفتمان "وحدت ملی" همچون هشدارهای گذشته آیت الله هاشمی درباره اهداف انحرافی " گفتمان تفرقه " نه انکار اشخاص بلکه انذار اهداف پشت پرده است  . انذار اهداف پشت پرده ای که روز بروز بیش از پیش از پرده برون می افتد . اهداف پشت پرده ای که امروز دیگر همه بخوبی فهمیده اند که هدف اصلی آن شخص هاشمی نیست .

نکته آخر اینکه آنها که آیت الله هاشمی را از نزدیک می شناسند و با ایشان کار کرده اند خوب می دانند روش مدیریتی هاشمی ، اقناع است . آیت الله هاشمی مجلس اول و دوم را ،  دوران دفاع مقدس را . دولت سازندگی  و مجمع تشخیص مصلحت نظام را با اقناع مدیریت کرده و می کند . در زمینه روشنگری جریان های انحرافی نیز همیشه همینطور بوده است . از سالهای ابتدایی انقلاب تا امروز .  " وحدت ملی " نیز از قطعا از این دایره خارج نیست . تا انحراف و افراط هست ، اعتدال هم هست .

http://hashemirafsanjani.ir/fa/content/%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D9%81%D8%B1%D9%82%D9%87-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%9F

راهبرد عاشورایی امام خمینی (ره) در مبارزه با شاه

 

         نقش اصلی عالمان و نخبگان در جامعه، اثرگذاری و هدایت است. تاریخ گواه روشنی بر این است که چگونه آگاهان متعهد و نخبگان دل‌سوز، مردم را متوجه تکالیف انقلابی کرده و پیش‌تاز تحول در میان آنان بوده‌اند. پایه‌گذاری حرکت‌های فراگیر، انقلاب‌آفرین و نویدبخش به‌دست نخبگان به‌انجام می‌رسد و تجدید حیات دینی مردم نیز در دست باکفایت عالمان دینی ازجان‌گذشته است و کم نیستند فقیهان بزرگ و مجاهدان نستوه که در راه ترویج دین، معروف‌گستری و منکرزدایی با نظام‌های سلطه و طاغوتی به مقابله برخواسته و تا پای جان برای استقرار و استمرار ارزش‌ها، جان‌فشانی نموده‌اند.

         از میان فقیهان و نخبگان شناخته‌شده و کارآمد در دوران معاصر، امام خمینی (ره) بیش از همه در انجام رسالت خطیر یادشده، اثرگذار بوده و حق بزرگی بر گردن ما دارند. ایشان با مبارزه فکری، فرهنگی و سیاسی سبب گردید تا نظام سلطنتی شاه و رژیم طاغوت در ایران برچیده شود و مردم مظلوم کشورمان از دست نظام  سلطه و کفر جهانی رهایی یابد. دگرگونی و انقلاب در میان ملت بر مبنای مکتب فکری و فقاهتی مورد نظر  امام خمینی (ره) شکل گرفت و با محور قرار گرفتن مقررات دین مبین اسلام، نظام جمهوری اسلامی تأسیس گردید.

         همه می‌دانیم که افکار و اندیشه‌های امام خمینی (ره) ریشه در بعثت پیامبر (ص) و تفکر ناب امام علی (ع) و فرزندان آن حضرت به‌ویژه امام حسین (ع) داشته و با فطرت انسان‌های مظلوم و خداخواه هم‌خوانی دارد. پیوند دینی و عاشورایی مردم از راه توجه به افکار و اندیشه‌های بلند رهبر دینی‌شان که در پیام‌ها و بیانیه‌های آن یارسفرکرده ارائه می‌شد، تجمع و راهپیمایی آنان را سبب می‌شد و به‌طور خودجوش اعتراضات مردمی شکل فراگیر به‌خود می‌گرفت.

 فراموش نمی‌کنیم که در آغاز و یا در پایان راهپیمایی‌ها و اعتراضات مردم مبارز و به‌پاخواسته ایران، روحانیون و روشنفکران مسلمان که یاران امام خمینی (ره) محسوب می‌شدند با رجوع به سرفصل‌ها و پیام‌های ایشان، اهداف مبارزاتی خود و رهبرشان را تشریح می‌کردند و افکار عمومی با درک دینی و سیاسی مطلوب هدایت شده و به پیش می‌رفت.

         رهبری امام خمینی (ره) و کار تشکیلاتی سازمان روحانیت و حوزه‌های علمیه در مبارزات مردم و نخبگان در مبارزه با طاغوت نقش تعیین‌کننده‌ای داشت. در این رابطه به‌عنوان نمونه، می‌توان به پیام مهم امام خمینی (ره) خطاب به ملت ایران به مناسبت فرا رسیدن ماه محرم سال 1357 توجه نمود و آن را بازنگری کرد. پیامی که در شبکه سنتی و فراگیر حوزه و روحانیت قرار گرفت و همه کشور را درنوردید و به سمع و نظر مردم رسید. در بخشی از این پیام، رهبر در تبعید ملت مسلمان ایران، فرمود: «همه و همه، هم‌صدا و پشت‌بر‌پشت هم به‌سوی هدف مقدس اسلام یعنی برچیده شدن سلسله ستمگر پهلوی و هدم و نابودی نظام منحط شاهنشاهی و برقراری جمهوری اسلامی مبتنی بر احکام مترقی اسلامی به پیش که پیروزی از آنِ ملت به‌پا خواسته است».

         به‌خاطر دارم، در حالی‌که این پیام را در جیب خود داشتم و برای ادای وظیفه و تبلیغ از مشهد راهی شمال خراسان بودم، دیدم که بر سر درِ پلیس‌ راه قوچان نوشته بود:

                    شهنشاها مهر تو کیش و آئین ماست                             پرستیدن نام تو دین ماست

         قدری به فکر فرو رفته و با خود اندیشه می‌کردم که ما چند نفر طلبه بی‌سرپناه با سلطه دژخیمانه شاه و ساواک چه می‌توانیم بکنیم؟ اما وقتی امکان قرائت و ابلاغ پیام حیات‌آفرین حضرت روح‌اله را بر علیه ظلم حاکم بر مردم پیدا کردم، به آسانی شاهد بودم که چگونه سخن امام خمینی (ره)، روح تازه‌ای در کالبد جامعه مسلمان، عاشق و شیفته اهل بیت عصمت و طهارت (علیهم السلام) دمید و آنان حالت عاشورایی به خود گرفتند و یاریگر دین و روحانیت شدند.

         آن روز حرکت انقلابی مردم چنان با انگیزه دینی توأم بود که حماسه عاشورا را به مصداق «کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا» می‌شد در جای‌جای کشورمان به نظاره نشست. ده‌ها نفر از مردم تهران در تظاهرات میدان سرچشمه به شهادت رسیدند و طرح خبر شهادت یاران خیابانی و گمنام امام خمینی (ره)، خون هر مسلمان را به جوش می‌آورد و در شهرهای بزرگ از جمله مشهد، اصفهان، تبریز، قم، اراک و آبادان، راهپیمایی و اعتراضات مردم علیه دستگاه ستم حاکم را به اوج خود می‌رساند.

 در تاسوعای سال 1357 فقط چند روز پس از ابلاغ پیام حسینی امام خمینی (ره)، بزرگ‌ترین راهپیمایی بر ضد طاغوت با حضور میلیونی مردم و کفن‌پوشان آماده شهادت به انجام رسید. آن جمعیت حماسی و ستودنی، نماز ظهر را در میدان شهیاد که بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به‌نام میدان آزادی شناخته شد، به امامت آیت‌اله طالقانی برگزار کردند.

         حسن فردوست، یکی از نزدیکان شاه در این رابطه می‌گوید: «وقتی آن روز شاه حضور فراگیر و میلیونی مردم را با هلی‌کوپتر از آسمان به‌طور عینی مشاهده کرد، تصمیم به خروج از کشور گرفت». راهپیمایی عاشورا نیز حضور میلیون‌ها انسان عاشق و مطالبه‌گر دینی را در سرتاسر ایران به تصویر کشید و کمر رژیم طاغوت را درهم‌شکست. این حضور فراگیر و جدی مردم که بر علیه شاه شعار می‌دادند و عزاداری می‌کردند، در نگاه ناظران سیاسی دنیا و حتی اربابان شاه، سرنگونی حکومت دوهزاروپانصد ساله شاهنشاهی را قطعی ساخت.

 در این رابطه، جالب توجه این است که حضور مردم شیفته و عاشق چنان در درون ارتش شاهنشاهی اثرگذار بود که چند افسر جزء، در پادگان شاه در لویزان، با به رگبار بستن سالن غذاخوری افسران گارد شاهنشاهی، اقدام به اعدام انقلابی آنان کردند و کسانی را کشتند که از کادر ارتش شاه و از عوامل کشتار مردم در خیابان‌ها محسوب می‌شدند و به معنای واقعی کلمه، سرسپرده شاه و دربار بودند.

         نتیجه این‌که اگر روزی امام خمینی (ره) فرمود: «ما ملت عاشوراییم، ما ملت گریه هستیم و با این گریه‌ها، سیل راه می‌اندازیم و دشمنان را خرد می‌کنیم»، این مطلب یک حقیقت غیرقابل انکارست که راهبرد مهم او در مقابله با شاه و دفع ظلم قدرت‌های استکباری بود. راهبردی عاشورایی به یادگار مانده از امام حسین (ع)، راهبردی که خون را بر شمشیر و قدرت اهریمنی یزید پیروز ساخت. عامل اصلی قیام امام حسین (ع) آن‌چنان که خود حضرت فرمود: «معروف‌گستری و منکرزدایی» بود. پایه اصلی کار امام خمینی (ره) نیز بر همین اصل دینی اثرگذار استوار بود.

 به‌طوری‌که آن یارسفرکرده و واصل به حق، در روز ٢٤ آذر ماه سال 1357 مطابق با ١٤ محرم‌الحرام سال 1399، در مصاحبه‌ای با خبرنگار خبرگزاری فلسطین (وفا) فرمود: «مبارزه با حکومت طاغوتی واجب است و این مبارزه از ابراز تنفر از ظالم که پایین‌ترین مرتبه نهی از منکر است آغاز و تا قتال و جنگ با دشمن ادامه دارد تا ظلم و ظالم از بین بروند و حکومت عدل اسلامی مستقر گردد زیرا مردم مسلمان حق ندارند که غیرمسلمانان را در امور خود دخالت دهند تا بر سرنوشت آنان مسلط شوند».

         بنا بر آن‌چه گفته شد، شک نداریم که منویات مورد نظر امام خمینی (ره) و اهداف مبارزاتی ایشان حتی در نوع روش و تاکتیک برگرفته از سنت و سیره عاشورایی امام حسین (ع) بود، قیام ایشان به همراه روحانیت، مردم و اقشار مختلف جامعه، در راستای قیام سید و سالار شهیدان، حضرت امام حسین (ع) و آهنگ واقعی مبارزات دین‌مدارانه در ایران، ضدیت با ظلم و مقابله با حاکم ستمگر را در پی داشت. چیزی که آزادی را برای مردم مسلمان ایران به ارمغان آورد و این موهبت الهی را با رهبری امام خمینی (ره) برای ملت ایران محقق ساخت.

 

چرا بعد نظارت مجلس بر دولت‌های نهم و دهم رنگ باخت؟

وظیفه مجلس قانونگذاری و نظارت بر اجرای قانون است و می‌توان گفت که نقش نظارتی مجلس اهمیت و نقش بسزایی در جایگاه مجلس دارد. اهمیت نظارت هنگامی بیشتر نمود دارد که قانون گریزی پدید آید. بعد نظارتی مجلس هفتم در زمان دولت اصلاحات قوی بود، ولی پس از دولت اصلاحات، بعد نظارتی مجلس رنگ باخت.

بسیاری بر این باورند که انحراف دولت در اجرای قانون و مشکلات اقتصادی کشور، ریشه در کارکرد مجلس هفتم و شیوه تعامل آن با دولت دارد.

به گزارش «تابناک»، حجت‌الاسلام علی عسکری درباره کارکرد و نظارت مجلس بر دولت‌ها گفت: وظیفه مجلس، قانونگذاری و نظارت بر اجرای قانون است و می‌توان گفت که نقش نظارتی مجلس اهمیت و نقش بسزایی در جایگاه مجلس دارد. اهمیت نظارت هنگامی بیشتر نمود دارد که قانون‌گریزی به وجود آید. بعد نظارتی مجلس هفتم در زمان دولت اصلاحات قوی بود. در مجلس هفتم آقای خرم استیضاح شد و استیضاح آقای حاجی با توجه به آنکه در پایان کار دولت به جریان افتاد، ولی بنا بر توصیه‌های رهبری مسکوت ماند. 

این نماینده ادوار مجلس افزود: پس از دولت اصلاحات به این دلیل که مجلس هفتم دولت نهم را از خود می‌دانست و آقایان حداد عادل و باهنر با دولت و آقای احمدی‌نژاد هماهنگ بودند، بعد نظارتی مجلس رنگ باخت. در‌‌ همان زمان از آقای حدادعادل خواستیم که مجلس را در رودربایستی با دولت قرار ندهد چرا که باعث فساد خواهد شد و فساد سیاسی بستر ساز فساد اعتقادی، اقتصادی، اخلاقی و... است و پیامدهایی به مراتب مخرب‌تر از آن‌ها خواهد داشت، اما آقای حداد بر این باور بودند کار به آنجا نخواهد رسید. با این حال مواردی پدید آمد که کار به آنجایی که نباید رسید. 

نماینده مشهد در مجلس هفتم خاطرنشان کرد: آقای احمدی‌نژاد در جریان ملوانان انگلیسی نخست عنوان کرد که این‌ها متجاوزند و بر پایه قوانین بین‌المللی مجازات خواهند شد اما به یکباره با هدیه و پیشکش آن‌ها را تحویل داد که بازتابی مناسب و در شأن نظام نداشت. حتی برخی از رسانه‌های خارجی نوشتند که «در ایران دولتی بر سر کار است که شب یک حرف می‌زند و صبح رفتار دیگری دارد» و حتی تیتر زدند که «بلر تهدید کرد، احمدی‌نژاد تسلیم شد». 

نمایندگان نیز در‌‌ همان روز بدرقه ملوانان انگلیسی طرح سوال از رئیس جمهور را با ۸۳ امضا به جریان انداختند، ولی هیأت رئیسه اعلام وصول نکرد. این پایه کج از‌‌ همان زمان شکل گرفت و اگر در‌‌ همان زمان آقای حداد می‌گذاشتند که آقای احمدی‌نژاد پاسخگوی کارکردهای خود باشد، امروز کار به اینجا نمی‌رسید.

http://tabnak.ir/fa/news/284587/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%B9%D8%AF-%D9%86%D8%B8%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%D9%85%D8%AC%D9%84%D8%B3-%D8%A8%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D9%87%D9%85-%D9%88-%D8%AF%D9%87%D9%85-%D8%B1%D9%86%DA%AF-%D8%A8%D8%A7%D8%AE%D8%AA

سؤال از رئیس جمهور قانونی است و نیاز به فرافکنی ندارد

       در مقدمه قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران آمده است: «حکومت از دیدگاه اسلام برخاسته از موضع طبقاتی و سلطه‌گری فردی یا گروهی نیست بلکه تبلور آرمان سیاسی ملتی هم‌کیش و هم‌فکر است که به خود سازمان می‌دهند». در ساختار سازمانی و قانونی جمهوری اسلامی ایران براساس قانون اساسی، مجلس شورای اسلامی از جایگاه رفیع و بااهمیتی برخوردار است و به تعبیر امام خمینی (ره): «در رأس همه امور است».

       مجلس طبق اصول قانون اساسی، دو وظیفه مهم قانون‌گذاری و نظارت را برعهده دارد. امری که همیشه بنیان‌گذار جمهوری اسلامی ایران، مسئولان و نمایندگان مردم را بدان توجه می‌داد و بر مواظبت قانونی در جهت حفظ و استمرار آن سفارش می‌فرمود.

 در تأکید بر حفظ جایگاه و شأن مجلس شورای اسلامی همین بس که مقام معظم رهبری سال‌ها پیش از این فرمود: «مجلس خانه واقعی ملت است و مظهر اراده و اقتدار مردم محسوب می‌شود» و در دیدار با نمایندگان دوره هفتم، بر این نکته تصریح نمود که: «مجلس هم باید پاسخ بدهد و هم پاسخ بخواهد» و بر همین اساس است که سؤال و پاسخ در مجلس نباید به امری مشکل‌ساز و التهاب‌آفرین تبدیل شود زیرا تنها راه تحقق رهنمود رهبری، پرسش‌گری نمایندگان و پاسخ‌گویی در چارچوب قانون است.

       نظر به آن‌چه گفته شد، سؤال از رئیس‌جمهور طبق اصل ٨٨ قانون اساسی و مواد 213-212 آئین‌نامه داخلی مجلس شورای اسلامی نه تنها حق است که وظیفه قانونی نمایندگان است و قانون هم دستورالعملی است که در اداره جامعه مورد احتیاج و ضرورت است و در عمل به آن، نباید هیچ‌کس سرپیچی کند. در سایه قانون و اجرای درست آن با تکیه بر سازوکار نظارتی مطلوب رضایت، امنیت و آسایش مردم تأمین می‌گردد، از رفتارهای خودسرانه افراد و حتی مسئولان شناخته‌شده جلوگیری می‌شود و چه بسا حاکمیت قانون از اصل حکومت باارزش‌تر باشد و دلیل آن هم این است که حکومت منهای قانون یا هرج‌ومرج است و یا طغیان و خودسری است که با فطرت انسانی بشر و مقررات حیات‌بخش و کمال‌آفرین مکاتب آسمانی و الهی هم‌خوانی ندارد.

 امام خمینی (ره) با تبیین موضوع و مسئله قانون فرمود: «پیامبر (ص) تابع قانون بود» و روشن است که در اسلام هیچ فردی بالاتر از قانون نیست و در این میان نخبگان، چهره‌های آشنا با حقوق اساسی و نمایندگان ملت به‌خوبی می‌دانند که تفسیر قانون اساسی با شورای محترم نگهبان و تفسیر قوانین عادی با مجلس است مجری نمی‌تواند بگوید: «تفسیر من باید ملاک نظر قرار بگیرد». او نباید بگوید که همه قوانینی که برخلاف نظر وی به تصویب رسیده و مورد تأیید شورای نگهبان قرار گرفته را ابلاغ و یا اجرا نخواهد کرد.

       فراموش نمی‌کنیم که در سال 1360 نزاع رئیس‌جمهور وقت با مجلس در این رابطه در اوج قرار گرفته بود و فرافکنی قانون‌شکنانه او آشکار شده بود. امام خمینی (ره) در هفتم خرداد ماه همان سال فرمود: «مجلس بالاترین مقام در این مملکت است. مجلس اگر رأی داد و شورای نگهبان هم آن رأی را پذیرفت، هیچ‌کس حق ندارد یک کلمه راجع به آن بگوید». آن روزها امام خمینی (ره) با تقبیح قانون‌گریزی رئیس‌جمهو وقت فرمود: «نمی‌شود از شما پذیرفت که ما قانون را قبول نداریم، غلط می‌کنی که قانون را قبول نداری، قانون تو را قبول ندارد».

 تذکار و راهبرد امام خمینی (ره) قانون و التزام به آن بود. آن یار سفرکرده بر این باور بود که ریشه اختلافات را در زیاده‌خواهی‌ها و سرپیچی بعضی‌ها از قانون باید جستجو کرد و می‌فرمود: «اگر همه اشخاص که در کشورمان هستند و همه گروه‌هایی که در کشور هستند و همه نهادهایی که در سراسر کشور هستند به قانون خاضع باشند و قانون را محترم بشماریم، هیچ اختلافی پیش نخواهد آمد. اختلاف از راه قانون‌شکنی‌هاست که پیش می‌آید».

       تجربه گذشته بهترین راه برای آینده است و جای هیچ شک و شبهه‌ای نیست که قانون‌شکنی و سوء مدیریت در اوضاع نابسامان فعلی وجود داشته است، حال وظیفه مجلس در این رابطه چیست؟ نمایندگان دست‌روی‌دست بگذارند و نظاره‌گر نابسامانی اقتصادی باشند؟ یا این‌که به وظیفه نظارتی خودشان عمل کنند؟! این‌که آقای رئیس‌جمهور در پاسخ به هشدار رهبری خود را حق‌به‌جانب جلوه دهند و در وسط دعوا نرخ تعیین کنند، چاره کار نیست. راه درست و عاقلانه این است که همگان به‌ویژه سران سه قوه از قانون تمکین کنند و آن را نصب‌العین خود قرار دهند. قانون اساسی باصراحت می‌گوید: «وظیفه نمایندگان ملت سؤال از وظایف رئیس‌جمهور است و رئیس‌جمهور هم موظف است در مجلس حاضر شود و به سؤال جواب دهد»؛ و این نیاز به فرافکنی ندارد.

شرط 45 تا 75 سال برای نامزدها شائبه حذف حسن خمینی و هاشمی را ایجاد می‌کند

رابط پارلمانی مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام گفت: در چند وقت اخیر این شائبه بوجود آمده که کف سن کاندیداها را به 45 و سقف آن را به 75 سال رسانده اند تا آقای سید حسن خمینی از یکسو و آیت الله هاشمی رفسنجانی از سوی دیگر در انتخابات حضور نداشته باشد، ممکن است این موضوع در ذهن طراحان نبوده باشد ولی این شائبه پیش آمده است.

به گزارش خبرنگار مهر،  علی عسگری عصر امروز سه شنبه در نوزدهمین نمایشگاه بین المللی مطبوعات و خبرگزاری ها درغرفه خبرگزاری مهر در گفتگو با خبرنگار این خبرگزاری با بیان اینکه اصلاح قانون انتخابات یک ضرورت است، گفت: باید از اصلاح قانون انتخابات در شکل موردی، موسمی و سلیقه ای پرهیز شود.

رابط پارلمانی مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام تاکید کرد: دولت باید پیش از ورود کمیسیون شوراها به اصلاح قانون انتخابات لایحه جامع انتخابات را به مجلس تقدیم می کرد و حتی شورای نگهبان نیز خواستار این موضوع بود اما متاسفانه این لایحه تقدیم نشد.

 این نماینده سابق مجلس در دوره هفتم با اشاره به اینکه 27 سال از تصویب قانون انتخابات کشور می گذرد، افزود: بازنگری قانون اساسی بعد از 10 سال اتفاق افتاد، قانون انتخابات که جای خود را دارد و جزو قوانین عادی محسوب می‌شود، لذا بازنگری از قانون انتخابات امری مهم است.

وی به لحاظ کردن شرط سنی در اصلاح قانون انتخابات اشاره کرد و گفت: برداشت من در ارتباط با اصلاح قانون انتخابات این است که نباید تجربه سوزی کنیم و این اصلاح نباید سلیقه ای باشد مثلا در چند وقت اخیر این شائبه بوجود آمده که کف سن کاندیداها را به 45 و سقف آن را به 75 سال رسانده اند تا آقای سید حسن خمینی از یکسو و آیت الله هاشمی رفسنجانی از سوی دیگر در انتخابات حضور نداشته باشد، ممکن است این موضوع در ذهن طراحان نبوده باشد ولی این شائبه پیش آمده است.

رابط پارلمانی مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام خاطر نشان کرد: پیش بینی من این است که شورای نگهبان به طرح اصلاح قانون انتخابات ایراد قانون اساسی خواهد گرفت و اگر در ادامه مجلس بر نظر خود پافشاری کند طرح به مجمع تشخیص مصلحت نظام ارسال خواهد شد.

http://www.mehrnews.com/fa/newsdetail.aspx?NewsID=1732494

مشاور پارلمانی رییس مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام گفت: مردم در انتخابات آینده به کسی رای می‌دهند که علاوه بر اینکه شخصیت قابل قبولی دارد، کارشناسان و نخبگان هم حاضر به همکاری با او باشند؛ بنابراین تشکیل دولت وحدت ملی یک ضرورت است.

حجت‌الاسلام والمسلمین علی عسگری در بازدید از غرفه خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) در نمایشگاه مطبوعات، در گفت‌و‌گو با خبرنگار سیاسی این خبرگزاری، درباره ضرورت‌های انتخابات آینده ریاست جمهوری اظهار کرد: تشکیل دولت وحدت ملی برای برون‌رفت از شرایط فعلی یک ضرورت است.

وی با تاکید بر اینکه "مردم از گفتمان‌های اصولگرایی و اصلاح‌طلبی به دلیل برخی تندروی‌ها و افراط های آنها عبور کرده‌اند"، تصریح کرد: مردم برای انتخابات آینده به یک گفتمان جدید رای خواهند داد که ضمن طرح مشکلات بتوانند برای آنها راه‌حل‌های مناسبی هم ارائه دهد. مردم برای انتخابات آینده، به تیم فکر می‌کنند نه به یک فرد مشخص.

عسگری خاطرنشان کرد: البته اشخاص هم در انتخابات مهم هستند ولی هرچند فرد می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای داشته باشد اما در انتخابات ریاست جمهوری آینده کسی رای می‌آورد که بهترین‌ها با او حاضر به همکاری باشند.

مشاور پارلمانی رییس مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام همچنین ابراز عقیده کرد: دولت آینده باید از نوع دولت آ‌قای هاشمی باشد که هم آقای خاتمی و هم آقای ولایتی در آن کار می‌کردند و در واقع یک کابینه کار بود که بعد از شرایط جنگی توانست مشکلات کشور را مدیریت کند.

وری با بیان اینکه "بخشی از مشکلات کشور از سوء مدیریت‌ها ناشی می‌شود"، به نامه‌نگاری‌های اخیر بین سران سه قوه اشاره کرد و گفت: نامه‌نگاری‌ها متاسفانه یک مساله فرعی است که به اصل تبدیل شده و مورد سوء استفاده قرار گرفته است.

عسگری با بیان اینکه "انتقادهای اصلی در حال حاضر به شرایط اقتصادی کشور برمی‌گردد"، اظهار کرد: اولویت اول کشور باید مسائل اقتصادی باشد، چراکه جنگ دشمن با ما یک جنگ اقتصادی است و شعار رهبری برای سال جاری نیز شعار اقتصادی است؛ بنابراین دولت باید مبنا را بر تیم اقتصادی منسجم می‌گذاشت.

مشاور پارلمانی رییس مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام ادامه داد: در حال حاضر نقدها از طرف نخبگان و مردم بی‌پاسخ مانده است و دولت باید به مردم پاسخگو باشد، چراکه نقدها به سطح مردم رسیده است. مسائل اقتصادی در حال حاضر مطالبه مردم، مراجع و رهبری است. برای وضع فعلی باید کاری انجام شود. در کنار این، اگر آقای احمدی‌نژاد اصرار دارد از زندان بازدید کند، خب می‌تواند این کار را هم بکند اما اینها همه مسائل فرعی هستند.

وی تصریح کرد: اولویت مردم در زمان انتخاب آقای احمدی‌نژاد، مسائل فرهنگی و اقتصادی بود و حالا ایشان باید پاسخ دهد چرا هدفمندی یارانه‌ها دچار این وضعیت و در نتیجه متوقف شد.

عسگری با اشاره به نوسانات اخیر در بازار ارز ابراز عقیده کرد: کارمندی که قبلا با هشت ساعت کار می‌توانست نیازهای ضروری خانواده‌اش را برطرف کند، امروز با 16 ساعت کار هم نمی‌تواند به این نیازها پاسخگو باشد.

این نماینده پیشین مجلس با بیان اینکه "آقای احمدی‌نژاد قبلا اعلام کرده بود که اعضای دولت، خط قرمز وی هستند"، گفت: خط قرمز دولت باید قانون اساسی، مطالبات مردم و رهبری باشد. دولت می‌توانست اصول به زمین مانده قانون اساسی را اجرایی کند. البته ایشان اخیرا اشاره‌ای به مساله اصول بر زمین مانده قانون اساسی کرده است مثلا به بحث آزادی و دادگاه مطبوعات اشاره کردند ولی رئیس قوه قضاییه هیچ وقت با دادگاه و هیات منصفه مطبوعات مخالف نبوده است. دولت می‌توانست در این سالها با همکاری قوه قضاییه لایحه تعریف جرم سیاسی را به مجلس بیاورد.

وی با بیان اینکه "اسناد بالادستی زیادی وجود دارد که باید برای دولت خط قرمز می‌بود"، تاکید کرد: مسئولان و بویژه رییس‌جمهور باید تلاش کنند مطالبات جوانان و رفاه و آسایش مردم را تامین کنند، چراکه از نامه‌نگاری بین قوا چیزی عاید مردم نمی‌شود.

این عضو مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام در پایان، درباره برگزاری نوزدهمین نمایشگاه مطبوعات و خبرگزاری‌ها نیز گفت: نمایشگاه مطبوعات محلی برای گردهم‌آمدن نخبگان و تحصیلکردگان جامعه است. شنیده‌ام که امروز آقای احمدی‌نژاد برای بازدید به نمایشگاه خواهد آمد و منتقدان و رسانه‌ها قطعا پرسش‌ها و حرف‌های زیادی دارند که در این فرصت با او مطرح کنند.

http://isna.ir/fa/news/91080905829/%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B9%D8%B3%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D9%88%D8%AD%D8%AF%D8%AA-%D9%85%D9%84%DB%8C-%DB%8C%DA%A9-%D8%B6%D8%B1%D9%88%D8%B1%D8%AA-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85

عسگري در گفت‌وگو با جام جم آنلاين:

خاتمي و ناطق خواستار کانديداتوري هاشمي هستند

جام جم آنلاين: مشاور و رابط پارلمانی مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام گفت: علی اکبر ناطق نوری و سید محمد خاتمی خواستار کاندیداتوری هاشمی رفسنجانی در انتخابات آینده هستند.

علی عسگری با حضور در غرفه جام جم در نوزدهمین نمایشگاه بین المللی مطبوعات و خبرگزاری‌ها در گفتگو با خبرنگار جام جم آنلاین با اشاره به انتخابات آینده ریاست جمهوری گفت: تاکنون چهره های شاخصی از هاشمی رفسنجانی درخواست کرده‌اند تا برای انتخابات آینده کاندیدا شود اما پاسخ وی برای کاندیداتوری اش مثبت نبوده است.

وی افزود: احتمال این که آقای هاشمی رفسنجانی خود کاندیدا شود خیلی کم است اما قطعاً در انتخابات حضوری فعال خواهد داشت.

نماینده سابق مشهد در مجلس تأکید کرد: هاشمی رفسنجانی تلاش خواهد کرد تا وحدت ملی مطابق قانون اساسی، منویات مقام معظم رهبری و فرمایشات امام راحل براساس گفتمان رضایتمندی و وحدت مردم محقق گردد.

عسگری با بیان این که هاشمی رفسنجانی چهره فراجناحی و محبوب است، تصريح كرد: دولت هاشمی،دولت وحدت ملی بود که در آن هم خاتمی حضور داشت و هم ولایتی و ایشان نقش محوری در این دولت داشت.

وی تأکید کرد: با کاندیداتوری افرادی چون ناطق نوری، علی اکبر ولایتی و یا حسن روحانی و همگرایی دیگران با این افراد،تحقق دولت وحدت ملی دور از دسترس نیست.

http://www.jamejamonline.ir/newstext.aspx?newsnum=100826630562

غدیر برای ما چراغ راه است

                  مقاله منتشر نشده از                                                                                   

                         علیٌ حبُّهُ جُنَّه  قَسیمُ النّارِ وَ الجَنَّه                    وَصیُّ المُصطَفی حَقّاً اِمامُ الاِنسِ وَالجِنَّه[1]

عشق به علی (ع) سپر بازدارند از آتش است، او تقسیم‌کننده آتش عذاب خدا و بهشت جاوید الهی در قیامت است

کسی که وصی به حق مصطفی^(ع) و پیشوای انسان‌ها و جنّیان است.

 

         این روزها که در موسم پایانی حج و در ایام نزدیک شدن به سالروز رخداد غدیر خم قرار داریم و می‌دانیم که در مسیر حرکت سازنده انقلاب تکامل‌بخش حضرت رسول خاتم (ص) نقاط عطف متفاوتی وجود داشت که یکی از مهم‌ترین آنها، حماسه عظیم و ارزشمند غدیر خم است. این رویداد نادر و ماندگار در تاریخ که پس از حجةالوداع به امر خدا و به دست پیامبر اعظم (ص) به وقوع پیوست، چراغ راه امت مسلمان و نماد اسلام ناب محمدی (ص)، در طول تاریخ محسوب می‌گردد.

 رخدادی که معرفت‌شناسی دینی را از منظر ولایت و رهبری پس از بعثت  پیامبر (ص) به تصویر می‌کشد و پای‌بندی به آن عزت، استقلال و سربلندی ملت اسلامی را در پی دارد. در آن روز سرشار از عشق خدا و رسول (ص) به امت اسلامی، پیامبر (ص) خطاب به قاطبه مسلمانان فرمود: «مَنْ اَوْلی بِکُمْ مِنْ اَنْفُسِکُمْ؛ چه کسی اولی است به شما از خودتان؟» (به مصداق آیه شریفه قرآن که دارد: «النَّبِيُّ أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنفُسِهِمْ»[2]، پیامبر (ص) بر مؤمنان از خودشان سزاوارتر است).

 همه جمعیت یک صدا پاسخ گفتند: «اَنْتَ یا رَسُولُ اللّه؛ تو اولی هستی بر ما از خودمان»؛ و پس از آن بود که پیامبر (ص) فرمود: «مَن کُنتُ مَولاهُ فَهذا عَلِیٌ مَوْلاه؛ هر کس را که من مولای او هستم از این پس این علی (ع) مولای اوست».

         این روایت و آن‌چه که به‌طور مختصر به آن اشاره شد، حدیث متواتر است و به‌عنوان یک امر غیرقابل انکار در اکثر کتب شیعه و سنی نقل گردیده است. از نظر نص صریح قرآن، کتاب آسمانی مسلمانان در تعیین‌کننده بودن انتصاب ولایت در غدیر خم، همین بس که خدا به رسول (ص) فرمود: «ای پیامبر! آن‌چه را که از جانب پروردگارت بدان فرمان داده شده‌ای ابلاغ کن و اگر نکنی، گویی که هیچ‌گاه پیام خدا را ابلاغ نکرده‌ای».[3]

از قید و شرطی که در این آیه بدان تأکید گردیده، روشن است که این مأموریت تا چه اندازه دارای اهمیت بوده و نشان می‌دهد که ولایت، یکی از ارکان مهم دین اسلام است و اگر در مورد آن درست تبلیغ نشود و یا جایگاه و اهمیت آن به هر دلیل مورد غفلت قرار گیرد، چگونه اساس دین و جامعه دینی به خطر می‌افتد و این‌که رسول خدا (ص) در حدیث وصیت خویش در کنار قرآن به عترت و ولایت سفارش فرمودند، گویای همین مسئله است.

 آن‌جا که فرمود: «من در میان شما دو چیز سنگین و گرانمایه را به ودیعت گذاشته‌ام، کتاب خدا (قرآن نازل) و عترت (قرآن صاعد). اگر به این دو تمسک جسته و به آن چنگ بزنید، هرگز گمراه نخواهید شد. این دو با هم هستند تا قیامت و هرگز از یکدیگر جدا نمی‌شوند تا در کنار حوض کوثر بر من وارد آیند».[4]

         از این فرمایش پیامبر (ص) استفاده می‌شود به این‌که اگر کسی قرآن را بگیرد و ولایت را رها کند، به بیراهه رفته و چنا‌ن‌چه کسی هم فقط به ولایت تمسک جوید و قرآن را رها کند، او نیز راه را به بیراهه رفته است. اعتصام به هر دوی آنها در شرایط فقدان و ارتحال رسول خدا (ص)، تنها راه نجات است و منظور خداوند در قرآن که فرموده است: «وَ اعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ جَمِيعاً وَ لاَ تَفَرَّقُواْ»[5] همین است.

 به‌ویژه که جدی نگرفتن غدیر و بیعت نکردن با ولایت، همانند پشت‌پازدن به قرآن، زمینه‌ساز تفرقه و کفران نعمت است. نعمتی که در روز غدیر کامل شد و چون چنین نعمتی پس از ارتحال پیامبر (ص) مورد کفران قرار گرفت، ظلم‌های تاریخی بی‌شماری بر اسلام و امت مسلمان روا داشته شد که هیچ‌گاه قابل جبران نبوده و نیست.

         شکی نیست که نفی رهبری و ولایت در طول تاریخ ریشه در همین کفران نعمت داشته و تحریف افکار عمومی سبب آن بوده است. تحریف‌گران به‌خوبی می‌دانستند که ولایت یکی از مفاهیم عینی و اثرگذار در حوزه سیاسی، اجتماعی و مدیریتی مربوط به دین و امت اسلامی است و غدیر تذکار مهم پیامبر (ص) در پیوند سیاست با دیانت بود. لذا آنان به هر دلیل سعی نمودند تا رویداد غدیر و امر ولایت را از دین جدا نمایند تا پایه‌گذار سکولاریسم در میان امت مسلمان باشند چرا که همه می‌دانیم نیاز جامعه به ناظم و مجری به‌عنوان عنصر فاعلی اثرگذار، یک ضرورت غیرقابل انکار است و بدون این ناظم، قانون اگر متن قرآن کریم و فرامین برگرفته از وحی هم باشد، امکان متروکه شدن و به فراموشی سپرده شدن دارد.

 نفی ولایت در سقیفه بنی ساعده، نفی عملی دستور آسمانی خداوند در غدیر بود و سقیفه‌بازان به‌خوبی می‌دانستند که جامعه اسلامی به رهبری مطلوب، ایده‌آل و واجد ملاک و معیارهای تعیین‌شده از سوی خدا و رسول (ص) نیاز اساسی دارد و هم‌چنین می‌دانستند که رهبر دینی مطلوب، امام علی (ع) است که سیره قولی و عملی ایشان، انطباق با خواست و اراده خدا و رسول (ص) دارد. آنان به‌خوبی از پیوند عاطفی امام علی (ع) با مردم و از نوع دوستی ایشان در کنار خدادوستی و عشق به خدا باخبر بودند و این‌که چرا ولایت وی را برنتابیدند، باید پاسخ‌گو باشند. پاسخ‌گویی به تاریخ و مردم ستم‌دیده مسلمان و به خدا در روز قیامت.

         در هر حال، غدیر خم چراغ راه ماست و پیوند با ولایت، سنگ‌بنای اصلی دینی و اعتقادی مسلمانان محسوب می‌گردد. ما اعتصام عملی و قلبی به صاحب ولایت، امام به‌حق، امیرالمؤمنین علی (ع) و فرزندان طاهرین آن حضرت (علیهم السلام) را تنها وسیله نجات خود می‌دانیم و هم‌چنان که پیمان هم‌عهدی با آن معصوم، مظلوم پاک اقتضاء می‌کند، از صمیم دل می‌گوییم:

                  ای خوانــده تو را خدا ولی، ادرکنی                           بـــر تو ز نبی، نص جلی، ادرکنی

                  دستم تهی و لطف تو بی‌پایان است                           یا حضرت مرتضی علی^(ع)، ادرکنی

---

1. دیوان مالکی

2. سوره احزاب آیه ٦

3. سوره مائده، آیه ٦٧

4. سفینةالبحار، ج ١، ماده ثقل

5. سوره آل‌عمران، آیه ١٠٣

رئیس جمهور ژست اپوزیسیون به خود گرفته

رابط پارلمانی مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام می‌گوید احمدی‌نژاد و تیمش ولع زیادی برای ماندن در قدرت دارند و تلاش می‌کنند با گرفتن ژست اپوزیسیونی خود را در قدرت نگه دارند.

به گزارش نامه، « علی عسكری» مشاور و رابط پارلمانی مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام  و نماینده مردم مشهد در مجلس هفتم معتقد به آن است که شرایط فعلی کشور ایجاب می کند همه دلسوزان نظام در قالب این طرح در کنار یکدیگر قرار گیرند و نظام را از بحران فعلی عبور دهند. او می گوید دولتی‌ها در تلاشند با پیشه قرار دادن روش اپوزیسیونی زمینه را برای حضور دوباره در قدرت فراهم سازند.

عملکرد تحول خواهان در روی کار آوردن احمدی نژاد، برنامه دولت برای انتخابات آتی و تدوین قانون نظام جامع انتخابات از دیگر مباحث مطرح شده از سوی این فعال سیاسی اصولگرا بود. مشروح گفتگوی نامه با عضو مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام را در ادامه بخوانید؛

****************

تشکیل دولت وحدت ملی ایده‌ای بود که در آستانه انتخابات سال 88  مطرح شد ولی به دلیل عدم همراهی اصولگرایان و اصلاح طلبان عملا کنار گذاشته شد؛ در این دوره این طرح به شکلی جدی‌تر مورد توجه قرار گرفته و حتی طرح‌های مشابه‌ای چون دولت ائتلافی نیز مطرح شده است. فکر می‌کنید شرایط فعلی برای طرح این ایده مناسب است و این نوع از دولت چه اهدافی را باید دنبال کند؟

کشور و نظام در عرصه‌های مدیریتی، سیاسی، اقتصادی و حتی اجتماعی و فرهنگی با چالش‌های زیادی روبرو است. تشدید ناامنی‌های اجتماعی و نابسامانی‌های اقتصادی همه ریشه در افراط گرایی‌هایی در گذشته و حال دارد. ما تجارب ذی قیمتی را در سال‌های بعد از انقلاب پشت سر گذاشته‌ایم و وضع فعلی کشور اقتضا می‌کند این تجارب در کنار یکدیگر قرار گیرند. باید مجموع گفتمان‌های گذشته یعنی گفتمان جهاد و دفاع مقدس، سازندگی، اصلاحات و گفتمان اصولگرایی را به عنوان تجربه و سرمایه پیشین مبنای نظر قرار داده و تلاش کنیم شرایط کشور و نظام از وضع فعلی رهایی یابد، چرا که این وضعیت قابل تحمل و البته قابل دوام نیست.

از همین روست که مجموعه دلسوزان نظام یعنی افرادی که تعلق خاطر و علاقمندی خاص و اعتقادی به اسلام، انقلاب و رهبری دارند و به سرافرازی مردم اندیشه می کنند باید در یک همگرایی و هم‌افزایی دولتی را شکل دهند که آن با تکیه بر مدیریت کارآمد توان حل معضلات و مشکلات فعلی را داشته باشد. که این گفتمان از سوی برخی تحت عنوان دولت ائتلافی و از سوی افرادی چون آیت الله هاشمی رفسنجانی تحت عنوان وحدت ملی یاد می شود.

منظور از دولت وحدت ملی، آشتی ملی و در شکل محافظه‌کارانه‌تر دولت ائتلافی؛ ائتلاف همه دلسوزان نظام برای استمرار بخشی به نظام است. این امر هم شدنی است. کافی است همین کاندیداهایی که خود را اصولگرا هم می‌دانند براساس اصول انقلاب اسلامی و آرمان‌های انقلاب به جای تقابل در کنار هم قرار گیرند. کنار هم قرار گرفتن افرادی مثل آقای ناطق نوری، پورمحمدی، رضایی، ولایتی، روحانی، لاریجانی و حتی آقای خاتمی، به نفع نظام و کشور است. اینها مجموعه افرادی هستند که انگیزه انقلابی و دینی به کشور و نظام دارند و اگر کنار هم بنشیند و یک نفر را در قالب دولت وحدت ملی رییس جمهور معرفی کنند و بقیه هم به او کمک کنند و حتی در کابینه‌اش قرار گیرند، قطعا دولتی تشکیل خواهد شد که به اعتلا و پیشرفت نظام کمک خواهد کرد و این دور از دسترس نیست تنها باید در رفتارها تجدید نظر شود و از دالان تنگ  جناحی و رفتارهای باندی خودمان را رهایی ببخشیم.

اگر در چنین مقطعی نخبگان و دلسوزان نظام به این اقدام دست نزنند و از یک همگرایی و هم افزایی در جهت بهبود بخشی شرایط کشور و عبور دادن نظام از بحران پیش آمده فعلی که عمدتا هم سیاسی است تلاش نکنند آیندگان آنها را نخواهند بخشید.

احمدی نژاد و حلقه اطراف او ولع خاصی برای ماندن در قدرت دارند و این را از آخرین مصاحبه تلویزیونی وی که صراحتا گفت که سال آخر این دولت نیست می توان دریافت. فکر می‌کنید شرایط برای حضور دوباره آنها فراهم خواهد شد. مانند انتخابات سال 88 که با وجود نارضایتی اصولگرایان از او در نهایت مجبور به انتخاب دوباره این دولت شدند؟

آقای احمدی نژاد و تیمش خودشان را به قدرت چسباندند و این چسبندگی آنها به قدرت اگر زیاد از حد شود هم برای خودشان هم نظام خطرناک خواهد بود. احمدی نژاد از همان زمانیکه در اتاق کارش در شهرداری با افرادی مثل مشایی و جمعی دیگر تصمیم گرفتند موتورهاشان رو سوار شوند و بروند پاستور را بگیرند فقط به قدرت اندیشه می‌کردند و برای رسیدن به قدرت هرکاری را انجام دادند و مطمئنا برای ماندگاری در قدرت هرکاری که می‌خواستند و می‌خواهند هم انجام می‌دهند. معتقدم فتنه انتخابات 88 دو سر داشت که یک سر آن بازگشت به احمدی‌نژاد و رفتار و روشی بود که برای ماندگاری در قدرت پیشه کردند. چه در قالب آن مناظرات سخیف و چه سایر تحریکات مثل برگزاری میتینگ و دیگران را خس و خاشاک نامیدن یا سر بعضی‌ها را به سقف خواهیم زد و...

روش دولتی‌ها در انتخابات روش اپوزیسیونی خواهد بود

آنچه از افکار عمومی برمی‌آید این است که این دولت دیگر آن اعتبار سابق را در بین مردم ندارد و احتمال موفقیت در دوره بعد بعید به نظر می رسد؟

ببینید این گروه علی‌القاعده تلاش‌شان این خواهد بود که در مدیریت ماندگار شوند. اما با دو خلاء روبرو هستند. یکی خلاء تشکیلاتی؛ اینها چون بسیج را از دست داده‌اند درصدد برخواهند آمد در قالب مشاوران جوان رییس جمهور و سایر آیتم هایی که در اختیار دارند خودشان را ساماندهی کنند اما مطمئنا نمی‌توانند تشکیلاتی نام و نشانداراز نوع یک سازمان و گروه حزبی رسمی را تاسیس کنند. اینها با استفاده از همان اشخاصی که خوش خدمتی به آنها می‌کنند و دیگر جریان‌های فرصت طلب سعی خواهند کرد شبکه‌های جریان انحرافی را در کشور فعال کنند. حتی خبرهایی وجود دارد که خودشان این خلاء تشکیلاتی را در جلسه‌ای مورد بحث قرار داده‌اند و روش‌هایی را طراحی کرده‌اند که مهمترین این روشها هم روش اپوزیسیونی است و حتی از دیگر مجموعه‌ها  مثل مجموعه‌های ساختارشکن هم یارگیری کنند.

خلاء دوم، خلاء عدم نفوذ در افکار عمومی است که در نتیجه برخی عملکردهای دولت از بین رفته است. و حتی سفرهای استانی و خارجی یا پیشه کردن رفتار سازش‌کارانه با آمریکا و طرح پیشنهاد مذاکره با آمریکا که آنجا مطرح کردند و بعد از بازگشت که دیدند فضا جواب نداد در صدد ماله کشی برآمدند. نتوانسته این وجهه را ترمیم کند.

اینکه احمدی‌نژاد بگوید دو کلمه می نویسم خداحافظ؛ تهدیدی برای حاکمیت است
 

اینکه  احمدی نژاد می آید می‌گوید اگر مشکل ما هستیم دو کلمه می نویسم خداحافظ؛ این تهدیدی برای حاکمیت نظام است. اما رهبری معظم با هوشمندی از کنار این قضایا می گذرد. یا همین نامه به قوه قضاییه در همین راستا است. او تلاش دارد خلاء تشکیلاتی و مقبولیت در افکار عمومی ناشی از سوء مدیریت خود و کابینه‌اش را از این طریق جبران کند، یا گناه را به گرن دیگرانی چون مجلس، قوه قضاییه یا مجمع تشخیص بیندازد. و در کل مجموعه  آن رفتارهایی که به او حالت اپوزیسیونی بدهد مد نظر قرار می دهد تا از این طریف خودش را اگر نه در حوزه قدرت حداقل در حوزه سیاست مطرح نگه دارد. به عبارتی باید گفت او یک طبرزدی قدیم است که دارد خودش را به بنی صدری جدید تبدیل می کند ولی با پیچیدگی‌های خاص خودش. بنی صدر در مصاحبه‌ای گفته بود حکومت در ایران می خواهد با احمدی‌نژاد همان معامله‌ای را کند که با من کرد، احمدی نژاد زرنگ است و می‌ماند و مقاومت می‌کند. پیچیدگی کار هم به همین سماجت و مقاومت احمدی نژاد گره خورده است. او به آسانی فضا را ترک نخواهد کرد.

‌از تحرکات دولتی‌ها برمی‌آید که تلاش دارند کاندیداهایی در چند سطح معرفی کنند تا اگر با رد صلاحیت روبرو شدند باز هم شانس رقابت را داشته باشند؟

بله؛ یکی لایه افرادی مثل مشایی که اگر وارد شوند رد صلاحیت می‌شوند و این رد صلاحیت‌شان را منشا مظلوم نمایی و فضاسازی قرار خواهند داد. در لایه دیگر افرادی از جنس خودش را مد نظر قرار می‌دهد که سابقه شفافی ندارند و هنوز در نزد برخی بزرگان و دلسوزان نظام دارای مقبولیت هستند. معتقدم دولت سعی می‌کند یک کاندیدای این نوعی داشته باشد که اگر توانست او را به هر نحوی چه با دخالت دولتی، فضاسازی، مدیریت شک یا تبلیغات روانی به بار نشاند احمدی نژاد بر او مانند پوتین که بر مدودف حلول کرد بر او حلول کند و خودش را در قدرت ماندگار کند.

احمدی‌نژاد دونده خوبی است اما مقصد را گم کرده است
 

فکر می کنید شرایط برای پیاده سازی این مدل فراهم شود؟

یکی از امتیازات احمدی نژاد این است که خسته نمی‌شود، دونده‌ای است که خوب می دود، با سرعت می‌دود ولی در روایات داریم اگر دونده‌ای مقصد خود را گم کند هرچه بیشتر بدود از مقصد و هدف دورتر می‌شود. منتهی احمدی‌نژاد به پشتوانه اعتماد به نفسی که دارد و در ظاهر نشان می‌دهد خودش را در هر شرایطی پیروز عرصه نگه می‌دارد از این جهت امکان تکرار پروژه پوتین - مددوف را دور از دسترس نمی داند. ولی باید گفت نه ایران روسیه است و نه احمدی نژاد شرایط پوتین دارد. پوتین خود را رهبر می‌داند اما احمدی‌نژاد در کشور و نظام ما از جایگاه رهبری برخوردار نیست. و مطمئنا در دوره ولایت فقیه و ولایت مبتنی بر فقه و اندیشه دینی این اجازه به او داده نمی‌شود، نهادهای سنتی و دینی مثل سازمان روحانیت و مرجعیت دینی این اجازه را به او نمی‌دهد. متاسفانه احمدی نژاد این روزها شرایط را در تقابل با قوه قضاییه به شرایط بنی صدر در تقابل با قوه قضاییه دوران شهید بهشتی رسانده است که باید گفت به جهت تجربه چنین پیشامدی در انقلاب و مهار قانونی بین صدر از سوی امام (ره)،قطعا مهار احمدی نژاد به عنوان چهره ای خودگرا و برخوردار از استبداد رای برای نظام و رهبری کار سختی نیست.

 

از میان کاندیداهای مطرح شده کدام چهره را گزینه مناسب تری برای تشکیل دولت وحدت ملی می‌دانید؟

بهترین نمونه از دولت وحدت ملی؛ دولت آقای هاشمی رفسنجانی بود که در کابینه هم آقای ولایتی حضور داشت هم آقای خاتمی. از این رو هر کاندیدایی که چنین خط سیر و شرح صدری را داشته باشد شرایط مناسب تری برای برعهده گرفتن پست ریاست جمهوری را دارد.

پورمحمدی به دلیل گزارش معضلات دولتی بودن انتخابات به رهبری از وزارت عزل شد

آقای عسگری موضوعی که درآستانه هر انتخاباتی مطرح می‌شود بحث اصلاح ساختاری نظام و قانون انتخابات است که چندسالی است در خود مجمع تشخیص در حال بررسی است. این روزها در سکوت مجمع، از یک سو مجلس در تلاش برای اصلاح این قانون است و از سوی دیگر دولتی‌ها می گویند در حال تدوین لایحه‌ای در این خصوص هستند. وضعیت قانون نظام جامع انتخابات در مجمع در چه مرحله‌ای است؟

ببینید برای بسترسازی در جهت برقراری وحدت، کسب اعتماد مردم و اطمینان آفرینی باید از نظر ساختاری تلاشی صورت گیرد. اولین گام در خود بحث انتخابات و برگزاری آن است. قدم اصلاحی در این راستا این است که ستاد انتخابات از انحصار دولت بیرون آید چون دولت در انتخابات اخیر خصوصا انتخابات مجلس هشتم و ریاست جمهوری دهم نشان داد که رفتارش برای نظام چالش‌آفرین است و بخش قابل توجهی از نخبگان را از همین طریق دلسرد کرد. تنها یک نمونه آن حذف آقای پورمحمدی از وزارت کشور بود. در انتخابات مجلس هشتم که آقای پورمحمدی در نامه‌ای به مقام معظم رهبری  معضلات دولتی بودن انتخابات را به ایشان گزارش داد، رییس جمهور این موضوع را تاب نیاورد و با تنگ نظری او را حذف کرد.

مقام معظم رهبری در سرفصل‌هایی که برای دور جدید مجمع تشخیص مصلحت نظام تعریف کرده‌اند تدوین قانون جامع انتخابات را جز 10 سرفصل داری اولویت و ضرورت قرار داده‌اند.از همین رو ضروری است در قالب تعیین سیاست‌های کلی نظام در مجمع تشخیص، قانون جامع انتخابات که بیشتر بر اصلاح ساختارها هم تاکید دارد منظور نظر باشد. شورای نگهبان، مجلس، مجمع تشخیص مصلحت نظام و همه دلسوزان به این نتیجه رسیده‌اند که روش‌های گذشته سنتی و معیوب است و زمینه را برای اعمال نظر خصوصا اعمال نظر دولتی فراهم می‌سازد.
 

دولت در انتخابات سال 88 نزدیک به 9 هزار میلیارد تومان پول‌پاشی کرد
 

دولت در انتخابات گذشته قریب به 9 هزار میلیارد تومان در قالب سهام عدالت پول پاشی کرد. یک هفته مانده به انتخابات از طریق سیستم‌های دولتی مثل بخشداری‌ها، فرمانداری‌ها و نمایندگان دولت خصوصا در نقاط دورتر و شهرهای کوچک و حاشیه‌ای پول توزیع کرد و علی رغم اینکه این دولت می‌گفت من نگفتم و شعار ندادم که پول نفت سر سفره مردم خواهم آورد ولی خود رییس جمهور گفت این همان پول نفت است که سر سفره مردم آوردم ولی همه عقلا می‌دانستند که این یک رای خری آشکار از ناحیه دولت بود. خب کجا باید این اتفاقات مهار و رسیدگی شود؟ دولت به نظارت مجلس حتی در شکل حداقلی که وجود دارد تن نمی دهد. یا همین نامه اخیر به رییس قوه قضاییه و نوع گفتمان و حرف‌هایی که زده شده است را در نظر بگیرید. این رفتارها کاملا یک رفتار سیاسی آشکار برای التهاب‌آفرینی با نیت انتخابات است.
 

انتخابات را باید نهادی فراقوه ای برگزار کند

احمدی نژاد به دنبال گرفتن ژست اپوزیسیونی است و تلاش دارد با بکارگیری مدیریت شک، سایر عوامل در دولت و رسانه‌های دولتی مثل روزنامه ایران این ژست را نهادینه کند. وقتی این دولت اینگونه است باید نهاد فراقوه‌ای وجود داشته باشد که این رفتارها در انتخابات را مهار کند. از این رو نهاد برگزاری انتخابات باید مستقل از دولت باشد، یعنی یک نهاد حاکمیتی و فراقوه ای نه یک نهاد دولتی که در چنبره خواسته‌های باندی دولت اسیر شده باشد.

 

لایحه نظام جامع انتخابات که دولت آن را به مجلس نداد و گلایه شورای نگهبان را به دنبال داشت ناظر به همین موارد بود. یعنی هم باید دولت و شائبه دخالتش در انتخابات را به نحوی مهار کند هم صفات رییس جمهور شفاف سازی شود. بهرحال رییس جمهور نفر دوم مملکت است، او را به عنوان شخصیت رسمی و قانون کشور در مجامع بین‌المللی به رسمیت می‌شناسند، آیا این رییس جمهور باید همین شرایطی را داشته باشد که آقای احمدی نژادد دارد؟

ما در ارتباط با تعیین سیاست‌های کلی انتخابات و نظام جامع انتخابات باید خیلی پیش از این اقدام می‌کردیم. این تعلل و تاخیر پیش آمده به هر دلیل پسندیده نبوده است. از همه مهمتراینکه چون ساختار حزبی در کشور نداریم که انتخابات را با برنامه پیش ببرد و رقابت سیاسی را در یک  چارچوب مشخص سازمان‌دهی کند از این رو برخی نهادهای دولتی و شبه دولتی و برخی تصمیم‌سازی‌های محفلی و باندی در دقیقه نود کار و عرصه انتخابات را به رویارویی‌هایی می کشانند که تک صدایی حاکم می‌شود. این تک صدایی برای نظامی که مبتنی بر رای مردم است و راهبرد نظام و رهبری نظام  میزان رای ملت بوده است همخوانی ندارد. سلایق مختلفی در بین مردم است، ذائقه وگرایش های مختلفی بین مردم وجود دارد که باید در عرصه سیاسی خود را بروز دهد که باعث ایجاد اطمینان و اعتماد و رضایت همه مردم می‌شود.
 

من خودم بسیجی هستم و عضویت در سپاه را داشتم. ما رنج می بریم که عده ای در دوران انتخابات به راه بیفتند و  با ژست کاندیدای ولایت، بسیج، کاندیدای اصلح یا هو المطلوب کارهایی کنند که بسیار نامطلوب است و طرف مقابل و رقیب خودشان را به تعبیر خودشان در حد شیطان بزرگ معرفی کنند.رهبر معظم در اخرین سفر خود به خراسان شمالی فرمودند شیطان بزرگ آمریکا و اسرائیل است رقبای انتخاباتی شما شیطان بزرگ نیستند. این فرمایش رهبری در جمع بسیجیان این پیغام را به بسیجیان می‌دهد که عزیزان اگر شما خود را حافظ و نگهدارنده انقلاب می‌دانید و وجودتان را عامل ثمر بخش برای انقلاب می دانید مسیر را اشتباه نروید، افراط را مبنا نکنید، و احساسات خود را صرف معرفی افرادی نکنید که بعد خودتان رفتارهای او در ارتباط با نظام برنتابید.

http://namehnews.ir/export/print/4931?module=news

غفلت از موسيقي حلال

مسئولان و برنامه‌ریزان فرهنگی لازم است بدانند که انسان موجودی است اجتماعی، نوع‌دوست و نوگرا و انتخابگری است آزاد. از روی اراده و باقدرت انتخابگری که دارد نیازهای روحی و روانی خود را برآورده می‌سازد و به جاذبه‌های فطری و حتی نیازهای غریزی و ذاتی پایبندی دارد.

 هر چند که در موارد بسیاری هم دیده شده که راه را از چاه باز نمی‌شناسد و دچار غفلت می‌شود و بدین‌جهت است که همانند نیازمندی او به پزشک جسم، نیازمندی شدید به طبیب روح و روان دارد و به مصداق آیه قرآن «فَلِیَنْظُرِ الانسان اِلی طَعامِهِ» باید به خوراک خویش بنگرد، هم خوراک جسمی و هم خوراک روحی خود را به درستی و عالمانه وارسی کند.

امام خمینی (ره) به عنوان طبیب روحی و روانی مردم و جوانان با درک درست از نیازهای هم‌نوعان خودش از راه آرمان‌گرایی و واقع‌بینی توانست فرهنگ دینی منطبق بر فطرت و نیازهای درونی متنوع انسانها را شناسایی و نسخه درمان عرضه کند.

آن یار سفر کرده و عاشق که احیاگر اسلام ناب محسوب می‌گردد بیش از همه عالمان و مراجع تقلید دینی دیگر، توانست فرهنگ صحیح اسلامی را به دور از افراط و تفریط ترویج نموده و ضمن خرافه‌زدایی از دین، آموزه‌های دینی را در رفع نیازهای عاطفی و روانی جامعه به کار بزند و با تأکید بر مبانی عرفانی، فلسفی و ادبی ماهیت اثرگذار و سازنده دین را در زندگی مردم و جوانان عینیت ببخشد.

 نخبگان دردآشنای حوزه‌های علمیه و نسل جوان دانشگاهی بهتر از هر کس دیگر می‌دانند که امام (ره) نه وامدار شرق بود و نه غرب و می‌دانند که او در خدادوستی و نوع‌دوستی زبان‌زد خاص و عام بود و در این میان توجه عمیق و آینده‌نگرانه‌اش به ضرورتها و نیازهای روز مردم و جوانان باعث شده بود که سیاستهای دینی، فرهنگی و اجتماعی خودش را بر اصلاح و هدایت مردم استوار سازد و ارشاد آنان به راه نجاتبخش در کوتاه‌مدت و درازمدت را منظور نظر قرار بدهد.

سیره عملی او الگوی عینی انسان موحد و خودساخته را تداعی می‌کرد. فتاوا و رهنمودهای او گره‌گشا بود و مردم و جامعه را از پس‌روی، اعوجاج و تحجر باز می‌داشت. ادب و معرفت دینی ارائه شده از سوی ایشان جامعه را به تعالی وامی‌داشت. سروده‌های عرفانی و اثرگذارش عشق حقیقی انسان به خالق هستی را تصویر می‌کرد. در یگانه و منحصر به فرد بودنش در این رابطه همین بس که در میان مراجع عظام تقلید تنها کسی است که از خود دیوان شعر به یادگار گذاشت.

 او بر فنون موسیقی و روشهای شنیداری تسلط داشت و می‌دانست که اقتضاهای وجودی انسان در شکل مثبت و از جمله نیاز او به موسیقی و شعر بر فطرت الهی بشر انطباق دارد و نباید آن را کتمان کرد و لازم است فقط به آن جهت داده شود. زیرا که رابطه معناداری میان گرایش به موسیقی فاخر با کاهش آسیب‌های اجتماعی مردم بویژه نسل جوان وجود دارد.

 

او به خوبی می‌دانست که در فرهنگ عمومی ملت ایران بویژه در فرهنگ شنیداری این ملت نمونه‌های مختلفی از موسیقی، از قبیل آواهای تعزیه، حماسه و رزم، منقبت، دعا و مناجات و غیره وجود دارد، و غزل‌خوانی و غزل‌سرایی از خصیصه‌های مهم مردم ایران است و این مطلب نه تنها در زندگی و حیات فکری او مغفول واقع نشده بود که خود مروج آن محسوب می‌شد و در کنار عبادت و فقاهت هنر شعر و سروده عرفانی عاملی سازنده برای او و دوستدارانش بود.

رابطه سلوکی و معنوی او از این حیث با فرزندش مرحوم حاج احمد آقا و عروسش امری است آموزنده و ماندگار. امام (ره) به عنوان استاد و مدرس فلسفه و عرفان به خوبی می‌دانست که چگونه یک غزل یا یک رباعی کوتاه کمبودهای درونی انسان را ترمیم می‌کند و باعث آرامش می‌گردد. وبدین جهت است که خود ایشان در این رابطه خوش درخشیده و صداقت و راستی را درمواجهه با خدا و صاحب عشق حقیقی، شهد‌جان، ساخته و از هر آنچه که رنگ تعلق بگیرد خود را آزاد نموده است.

 روشن است که منظور نظر قراردادن راه طی شده توسط امام (ره) و بکار بردن سرودهای او در آهنگ‌ها و نواهای موسیقی ایرانی ضرورتی است که نباید از آن غافل شد. شاگرد برجسته، عاشق و خود ساخته او آیت‌ا... جوادی آملی در این رابطه گفته است: «آهنگ‌هایی است که فرشته منشی را در آدم احیاء می‌کند و به انسان سبکباری می‌دهد و بشر را از شهوت و غضب دور می‌کند » این نوع از آهنگ‌ها و موسیقی‌ها که کم هم نیستند باید مورد شناسایی و استفاده قرار بگیرند چیزی که از سرمایه‌های فرهنگی ما ایرانیان محسوب می‌گردد و در دنیا جاذبیت‌های خاص خودش را دارد.

آیت‌ا... جوادی آملی با بیان اینکه خواندن غزل‌ها و مناجات‌ها با صدای خوب خصیصه بارز ما ایرانیان است ضمن مخّرب معرفی کردن موسیقی‌های شهوت برانگیز و تحریک کننده از موسیقی مثبت و مشروع یادی کرده و فرموده است: ابن سینا رحمه‌ا... علیه در نمط (9) نهم کتاب اشارات خود می‌نویسد:

 گاهی عارف به (نغمه رخیم) یعنی آهنگ ملایم نیاز دارد تا او را متعظ کند و اضافه می‌کند که در درس مرحوم الهی قمشه‌ای قدس‌سّره وقتی به این قسمت از شرح اشارات رسیدیم از استاد اجازه گرفتیم تا جناب آقای ربانی خراسانی که از علماء بزرگ تهران بود هر شب پس از درس یکی از غزل‌های استاد را برای ما بخوانند که ایشان هم اجازه دادند او می‌گوید: در فرهنگ شیعی ما، مستحب است کسی که اذان می‌گوید (صیّت) یعنی خوش صوت باشد تا نیاز قوه سامعه تأمین شود. اشعار خوبی هم وجود دارد که اگر با صدای خوش خوانده شود این نیاز انسان را تأمین می‌کند .

نتیجه اینکه موسیقی یک نیاز است و مجریان فرهنگی و مسئولان مربوطه برای برآورده ساختن چنین نیازی باید همّت و کوشش کنند و از تفکرهای متحجرانه صاحبان افکار جامدی که درصدد انکار موسیقی بطور مطلق هستند نترسند و نگذارند کار فرهنگی مثبت برای مردم با کارهای نابجا اشتباه گرفته شود.

 رفتارهایی که حرکت‌های فرهنگی نظام را در بعضی از حوزه‌ها با بن‌بست مواجه کرده و باعث شده به شکل زیرزمینی و در مواردی هم بصورت آشکار نابسامانی‌های فرهنگی و اجتماعی را دامنگیر جامعه و بویژه جوانان نماید و خطر انحراف آنان را تهدیدگر باشد.