در مکتب اسلام خانواده ، هسته اصلی جامعه محسوب گشته و ارزش و نقش آن در ساخت جامعه سالم و رشد و تعالی انسانهای مسلمان،ضرورتی غیرقابل انکار است.


پیامبر رحمت و رسول خاتم حضرت محمد(ص) در این رابطه فرمود: هیچ بنایی در اسلام در نزد خداوند محبوب تر و گرامی تر از تشکیل خانواده نیست و هیچ ارزش و بهایی نیست برای کسی که از این اصل اساسی روی گردان باشد.


همچنین آن حضرت در بیان معروف و مشهور دیگری فرموده است:ازدواج و تشکیل خانواده ، سنت من است و هر کس از آن سرپیچی کند و آن را برنتابد از من نیست.

 

در مقدمه قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران که خبرگان ملت در مجلس خبرگان قانون اساسی آن را تصویب کرد امام راحل(ره) تأئید فرمود و مردم شریف ایران به آن رأی قاطع داد و میثاق ملی کشور محسوب می گردد، آمده است:


خانواده واحد بنیادین جامعه و کانون اصلی رشد و تعالی انسان است و توافق عقیدتی و آرمانی در تشکیل خانواده که زمینه ساز اصلی حرکت تکاملی و رشد یابنده انسان است ، اصل اساسی بوده و فراهم کردن امکانات جهت نیل به این مقصود از وظایف حکومت است.


بسیار روشن و واضح است که بدون سامان یابی زندگی خانوادگی و استواری و دوام آن جامعه به سامان نمی رسد و فرآیند تکاملی مثبت و سازنده شکل نمی گیرد و بدین جهت است که در یک جامعه آرمانی و اسلامی ضرورت دارد برنامه ریزی همه جانبه اقتصادی و فرهنگی برای تشکیل خانواده و استوار نگاه داشتن آن به انجام برسد زیرا که با خانواده و پایداری سالم و سازنده آن نسل فرهیخته سالم و شریف پرورش می یابد و انسان های تربیت یافته خدادوست و نوع دوست تحویل جامعه می شود.

 

در این رابطه توجه به زیر ساختها و بسترسازی فرصت ها و تأمین امکانات بسیار مهم و دارای اهمیت است و وظیفه بسیار خطیری متوجه مسئولان کشور است.

 

هم به جهت مسئولیت های فرهنگی و هم از جهت مسئولیت های مدیریتی و اقتصادی که متوجه آنهاست به عنوان نمونه در «اصل سوم» قانون اساسی که تنها بخشی از مسئولیت ها و وظایف دولت جمهوری اسلامی ایران در آن ذکر گردیده، آمده است:


-ایجاد محیط مساعد برای رشد فضایل اخلاقی براساس ایمان و تقوی و مبارزه با کلیه مظاهر فساد و تباهی


-رفع تبعیضات ناروا و ایجاد امکانات عادلانه برای همه در تمام زمینه های مادی و معنوی


-پی ریزی اقتصاد صحیح و عادلانه بر طبق ضوابط اسلامی جهت ایجاد رفاه و رفع فقر و برطرف ساختن هر نوع محرومیت در زمینه های تغذیه ، مسکن، کار، بهداشت و تعمیم بیمه.


در اصل«سی و یکم» عنوان گردیده : داشتن مسکن متناسب با نیاز، حق هر فرد و خانواده ایرانی است. دولت موظف است با رعایت اولویت برای آنها که نیازمند ترند بخصوص روستانشینان و کارگران زمینه اجرای این اصل را فراهم کند.


در اصل« چهل و سوم» آمده است: برای تأمین استقلال اقتصادی جامعه و ریشه کن کردن فقر و محرومیت و برآوردن نیازهای انسان در جریان رشد با حفظ آزادگی او ، اقتصاد جمهوری اسلامی ایران براساس ضوابط زیر استوار می شود.


1-تأمین نیازهای اساسی:مسکن،خوراک ، پوشاک، بهداشت ، درمان، آموزش و پرورش و امانات لازم برای تشکیل خانواده برای همه و........


آنچه که متذکر شدیم تنها بخش کمی از مسئولیتهای قانونی دولت و حاکمیت در خصوص تأمین زمینه و زیر ساخت برای تشکیل خانواده و برنامه ریزی برای دوام و استمرار آن بود.

 

متأسفانه قانون تسهیل ازدواج و تشکیل خانواده را سالها پیش از این ما نمایندگان ملت در مجلس هفتم تصویب کردیم و شورای نگهبان تصویب کرد لکن دولت وقت به آن پایبندی عملی جدی از خود نشان نداد.

 

دولت فعلی هم برای ازدواج، اشتغال و مسکن جوانان کار اساسی و در خور شأن به انجام نرسانیده است و شاید هم آن را جزء اولویت های کاری خودش محسوب نمی داند؟!


تأسف بارتر اینکه به جهت مشکلات اقتصادی طلاق به عنوان یک امر ناپسند و ویرانگر بویژه طلاق توافقی در میان زوج های جوان موضوعیت جدی پیدا کرده و بنیان خانواده و جامعه را در هم می کوبد چیزی که مسئولان به راحتی از کنار آن می گذرند و غفلت پیشه کرده اند؟!


حضرات مسئولین می دانند که طلاق ، فساد را گسترش می دهد. آرامش روانی جامعه و مردم را بر هم می زند. تربیت صحیح فرزند را دشوار و در نهایت کشور را از معنویت تهی می کند.


برنامه ریزان و نخبگان محترم بویژه کارشناسان و مدیران میانی می دانند پیامبر اکرم(ص) فرمود: طلاق عرش خدا را می لرزاند و فرمود: بد افرادی هستند ، کسانی که طلاق در نزد آنان از پیمان خدایی ازدواج استوارتر است.


سخن آخر و دردآور اینکه بنا به اعلام رسمی ثبت و احوال پایتخت معنوی کشور عزیزمان مشهد و شهرکهای اقماری حاشیه آن بیشترین آمار طلاق را به خودش اختصاص داده است. فروپاشی کانون خانواده در مشهد بیش از سایر نقاط کشور زنگ خطری است برای نظام.


امید آنکه تا دیر نشده برای پیشگیری از این پدیده شوم و نامطلوب ، در عمل و نه در حرف و شعار چاره اندیشی شود.

 

نوشته شده توسط حجت الاسلام علی عسکری  | لینک ثابت |